Archiwa tagu: Fotografia

Chmura dla fotografów — oferta Adobe

PSoferta_PL

Adobe przygotowało ofertę dla fotografów i tych, którym nie są potrzebne wszystkie aplikacje, a jedynie chcą się zajmować obróbką zdjęć.

O ofercie pisałem już wcześniej, ale teraz, przez krótki okres od 20 listopada do 2 grudnia 2013, oferta ta jest dostępna dla wszystkich, w cenie 12,29 EUR/miesiąc (przy subskrypcji rocznej). Wcześniej dotyczyło to jedynie posiadaczy programu/programów w wersji CS3.

W skład oferty “Photoshop i Fotografia” wchodzą programy Photoshop CC i Lightroom 5, wraz ze wszystkimi funkcjonalnościami i aktualizacjami, 20GB pamięci dyskowej w chmurze, dostępem do materiałów szkoleniowych (po angielsku) i usługi Behance ProSite do tworzenia profesjonalnego portfolio. Po 2 grudnia oferta “Photoshop i Fotografia” będzie dalej dostępna w cenie 12,29 EUR/miesięcznie, dla użytkowników Photoshopa (Standard lub Extended) oraz Creative Suite w wersji CS3 lub nowszej (CS3.x, CS4, CS5.x i CS6). Oferta kończy się 31 grudnia 2013 r. Szczegóły dotyczące oferty znajdziecie na tej stronie.

Wspomniałem, że owe materiały szkoleniowe są w języku angielskim. Nie będę ukrywał, że w swojej ofercie kursów mamy pakiet dla fotografów CS6/CC, który obejmuje właśnie kursy z Photoshopa, Lightrooma i dodatkowo Bridge’a :)

Photoshop to nie złota rybka

Otóż to. Photoshop to nie złota rybka co spełnia życzenia. To nie Bóg, który stworzy coś za nas i poprawi to, co sromotnie schrzaniliśmy (i za co powinniśmy się generalnie wstydzić, albo nawet smażyć się tam na dole). Panuje powszechny pogląd, że w Photoshopie można zrobić wszystko — odchudzić, powiększyć, pomniejszyć, przyciąć, wyprostować, wygładzić. Photoshop w oczach laików robi za makijażystkę, farbę do włosów, siłownię, botoks i całą szafę kremów przeciwzmarszczkowych. Więc my — graficy i fotografowie — chyba nie powinniśmy się tak bardzo dziwić ludziom, którzy przychodzą do grafików-magików i mówią „Panie Tomeczku/Pani Kasiu, proszę tu zrobić czyste tło, poprawić to i tamto, i generalnie zrobić tak, żeby było dobrze i żeby to wyszło zupełnie inne zdjęcie niż panu/pani daję“. Klasyk. Czytaj dalej

Korekcja koloru skóry w Photoshopie

Korekcja tonalno barwna zdjęć jest względnie prosta, dopóki w grę nie wchodzi portret i prawidłowe dopasowanie koloru skóry modela lub modelki. Liście można przejaskrawić, niebo przyciemnić, ale jeśli źle przeprowadzimy korekcję barwną skóry — wszyscy zauważą. Sprawa jest o tyle skomplikowana, że każdy z nas podświadomie wie jak powinna wyglądać skóra, ale kiedy przychodzi zamienić tę wiedzę na konkretne wartości RGB lub CMYK — mamy z tym jakiś dziwny problem.

Zatem jak poradzić sobie z korekcją skóry, czy jest jakiś wzorzec, na którym można się oprzeć? Otóż jest, choć jest to kwestia — jak zwykle — bardziej złożona. Musimy pamiętać, że ludzie mają różny kolor skóry, od niemal białej, przez oliwkową, do czarnej. W tym artykule skupimy się na kolorze skóry pospolitym w rejonie Europy (z pominięciem krajów śródziemnomorskich), czyli skórze, której kolor można by określić jako biało-kremowo-żółta.

Mimo, że fotografie najczęściej zapisywane są w modelu RGB, my będziemy się posługiwać przestrzenią CMYK do określania numerycznych wartości koloru. Aby to zrobić w Photoshopie, trzeba wybrać pipetę (Eyedropper) i kliknąć z shiftem na pożądany punkt. Wcześniej warto przełączyć próbkowanie z pojedynczego piksela na uśrednioną wartość z 5×5 lub 7×7 pikseli. To uchroni nas przed zaznaczeniem jakiegoś dziwnego piksela, który nie odzwierciedlałby średniej barwy otoczenia. W panelu Info mamy teraz informację RGB o tym punkcie, przełączmy zatem wartości RGB na CMYK. W ten sposób mamy wartości cmykowe na zdjęciu rgb-owskim.

Brak korekcji barwnej skóry

Skóra dziewczyny jest nie skorygowana, składowa M przeważa nad Y. Foto © greyman @ sxc​.hu

Najczęstszym problemem ze skórą na zdjęciach jest jej zbyt duża składowa czerwieni lub fioletu. Oznacza to, że wartość M (Magenta) jest większa niż wartość Y (Yellow). Dlatego też skóra wydaje się bardziej czerwona niż żółta, a to właśnie żółcień nadaje skórze zdrowy wygląd (oczywiście w umiarze). Na przykładzie powyższej fotografii widzimy, że M równe jest 30, a Y wynosi 28 — skóra wydaje się blada, chłodna, z lekkim odcieniem czerwieni. Składowa błękitu (Cyan) jest niemal równa żółcieniom, przez co skóra jest tak „zimna“.

Ta analiza daje nam już niejakie wskazówki co do tego, jakie powinny być wartości tych składowych kanałów, by skóra wyglądała dobrze i zdrowo. Oto i magiczna formuła:

Kanał M musi mieć wartość niższą niż Y o co najmniej 510%, przy czym im skóra bardziej opalona lub brązowa, tym wartość Y i M musi być większa. Kanał C powinien stanowić ok. 3050% wartości M.

Oczywiście to są wartości wyjściowe, które należy dopasować do indywidualnej sytuacji na zdjęciu. Aplikując taką korekcję, dochodzimy do poniższej sytuacji:

Poprawiony kolor skóry. Foto (c) greyman @ sxc.hu

Poprawiony kolor skóry. Foto © greyman @ sxc​.hu

Wartość barwna na próbce przed obróbką wynosiła (22, 30, 28, 5). Po korekcji mamy odpowiednio (15, 28, 38, 3). Widać, że teraz wartość M jest mniejsza od Y, a C to prawie 50% wartości M. Korekcji dokonałem przy użyciu krzywych (Curves), przełączając się kolejno na kanały czerwony, zielony i niebieski. Przesuwając krzywą w kanale R na dół — dodaję cyjanu, w górę — dodaję czerwieni. Przesuwając krzywą w kanale G na dół — dodaję fioletu, w górę — dodaję zieleni. I w końcu przesuwając krzywą w kanale B na dół — dodaję błękitu, w górę — dodaję żółcienia. Cały czas zerkałem na wartości w panelu Info oraz na zdjęcie, tak by dopasować wzorzec do konkretnej sytuacji na zdjęciu. I to wszystko! (oczywiście w przypadku koloru skóry europejczyka).

Jeśli potrzebujesz skorygować skórę oliwkową, brązową lub czarną — poeksperymentuj ze zmniejszoną wartością cyjanu i mocno zwiększoną wartością żółtego i fioletu.

Korekcja skóry brązowej. Foto (c) quazii @ sxc.hu

Korekcja skóry brązowej. Foto © quazii @ sxc​.hu

Na powyższym zdjęciu widać, że im ciemniejsza skóra, tym wartości M i Y większe, a proporcje między nimi są zwiększone. Akurat tutaj wartości o 10% mniejsze na M i Y byłyby odpowiedniejsze, tym niemniej wzorzec pozostaje aktualny.

Jeżeli powyższe metody nie działają, a potrzebujesz dopasować wzorcowe barwy skóry dla różnych grup etnicznych, możesz skorzystać z chromatycznej skali von Luschana:

Tabela kolorów skóry wg von Luschana

Tabela kolorów skóry wg von Luschana © Wikipedia

gdzie numery 15 oznaczają skórę bladą i białą, typu celtyckiego, 610 oznaczają skórę europejczyka z krajów północnych i wschodnich, 1115 oznaczają typową skórę europejczyka, 1621 oznaczają skórę oliwkową, np. z krajów śródziemnomorskich i większości Azji 2228 to skóra brązowa, np. Indianie obu Ameryk, Hindusi, Indonezyjczycy 2936 to skóra czarna, typowa dla mieszkańców Afryki środkowej i południowej oraz niektórych rejonów Indii.

Jak zatem widać, korekcja tonu skóry nie jest prosta, ale jest wciąż wykonalna. W typowych przypadkach skorzystaj z opisanego wcześniej wzorca. Jeśli nie przynosi on dobrych rezultatów, skorzystaj ze skali von Luschana pobierając pipetą kolor skóry i dopasowując wartości CMYK na skórze z fotografii do wartości z tabeli. Jak zawsze komentarze do artykułu mile widziane, a jeśli znasz inną technikę korekcji koloru skóry — pisz! Jeśli chcesz nauczyć się obróbki zdjęć w Photoshopie, zobacz nasz kurs Photoshop CS6 :)

Tutorial — kolorowanie gradientowe fotografii w Photoshopie

W tym tutorialu zobaczymy jak przy pomocy wielu ciekawych technik i narzędzi — nie tak oczywistych na pierwszy rzut oka — możemy dowolnie pokolorować fotografię w Photoshopie bez ograniczania się do pierwotnych barw fotografii. Większość prostych metod kolorowania zawiera w sobie balans bieli lub narzędzie hue/sat, które bazują na wyjściowych kolorach. My zrobimy to inaczej i zrobimy to najlepiej jak się da. Skorzystamy m.in. z manipulacji kanałami, masek luminancji i nasycania kolorów w Lab. Tego rodzaju techniki pojawią się w najbliższym kursie Photoshop CS5 — od bohatera do mistrza. W trakcie tego tutoriala będę pracował na pięknym zdjęciu autorstwa George Mayer’a udostępnionym przez Fotolia​.pl. Czytaj dalej

Photoshop’ w JavaScripcie: kod źródłowy i omówienie

Wreszcie przyszedł czas na zamieszczenie kodu źródłowego mojej mini-aplikacji do obróbki fotografii w przeglądarkach www. Projekt nazywa się Woof i został napisany głównie w javascripcie ze wsparciem w php po stronie serwera. Podczas pracy inspirowałem się i korzystałem z pomysłów i rozwiązań biblioteki Pixastic autorstwa Jacoba Seidelina. Działającą wersję Woofa można przetestować na woof​.psboy​.pl. Kod źródłowy można pobrać poniżej:

woof_0.1_psboy.pl

Zamieściłem także folder projektowy środowiska NetBeans, więc jeśli korzystasz z tego programu, wystarczy otworzyć projekt i wszystkie pliki będą dostępne do edycji.

Mam nadzieję, że komuś przyda się ten projekt do napisania czegoś większego i bardziej zbliżonego do shopo-ideału :) Poniżej kilka wyjaśnień i uwag co do poszczególnych plików i ich funkcji w działaniu całej aplikacji.

Cały silnik Woofa napisany jest w javascripcie i wykorzystuje najnowsze techniki opisane w szeroko pojętej specyfikacji HTML5, głównie canvasy, czyli obiekty html na których można przeprowadzać operacje z pikselami. W języku PHP napisano kontener dla aplikacji, oraz moduł wysyłania plików na serwer oraz ich usuwania. Tu przy okazji polecam zapoznanie się ze sposobem asynchronicznego (ajaxowego) przesyłania plików na serwer bez konieczności stosowania flasha. Struktura aplikacji wygląda następująco:

img/ - w tym folderze umieszczane są chwilowo pliki do obróbki, po załadowaniu pliku i jego miniaturki, pliki źródłowe są usuwane fizycznie z serwera.

del.php — skrypt php do usuwania plików, jest wywoływany ajaxowo przez funkcję image_open() w pliku woof.js.

loadimage.php — skrypt ładujący pliki na serwer do folderu img/, zwróćcie uwagę na ostatnie linijki tego skryptu, tam bowiem następuje poinformowanie silnika o powodzeniu lub nie wysyłania pliku.

woof.js — główny skrypt Woofa, zawiera definicję obiektu Woof, większość parametrów, zmiennych i funkcji do obsługi aplikacji.

woof_actions.js — zawiera funkcje i algorytmy obróbki zdjęć. Tu znajdują się funkcje balansu kolorów, miksera kanałów, poziomów itd.

woof_ui.js — zawiera akcje interfejsu użytkownika, czyli np. kliknięcia, przesunięcia suwaków, obsługa okien dialogowych — wykorzystuje gęsto bibliotekę jQuery.

To wszystko :)